Praten over verlies

Weer bereikbaar van 16:00 tot 22:00

Chat is offline

Mireille (48) Uitgestelde rouwverwerking

Vorig jaar heb ik me bij Humanitas aangemeld als vrijwilliger voor het chat project Praten over Verlies (POV). Na een aantal trainingen en oefengesprekken met medevrijwilligers, plan ik nu wekelijks mijn dienst in. Eerst was ik bang dat ik het chatten onpersoonlijk zou vinden. Het tegendeel is waar, juist door de anonimiteit bereikt POV mensen mensen die niet in staat zijn hulp buitenshuis te zoeken door mobiliteit. Bijvoorbeeld jonge weduwes die ’s avonds nadat ze de kinderen op bed hebben gelegd, nog even hun verhaal kwijt kunnen. Buiten dat je deelnemers helpt, is het voor mijzelf ook heel leerzaam en fijn om te doen. Vooral als je merkt aan het eind van een gesprek dat de deelnemer zich goed gehoord heeft gevoeld. Het geeft mij het gevoel dat ik gewaardeerd wordt en nuttig ben door er alleen maar te zijn.

Toen ik 15 jaar was werd er zowel bij mijn beste vriendin als bij mijn zus op hele jonge leeftijd een zeer agressieve vorm van Multiple Sclerose vastgesteld. We hebben mijn zus 6 jaar thuis verzorgd en ze is nog 2 jaar buitenshuis verzorgd en op haar 33e overleden.

Mijn vriendin is 2 jaar geleden overleden en heeft tot het eind thuis kunnen wonen dankzij haar geweldige moeder. Mijn vriendin was al vele jaren aan bed gekluisterd en kon alleen haar lieve bruine ogen en goedlachse mond voor haar laten praten.

Zelf ben ik pas na het overlijden van mijn vader 5 jaar geleden toegekomen aan de uitgestelde rouwverwerking van deze ingrijpende gebeurtenissen. Ik ben nu 1,5 jaar bezig met een opleiding tot rouw- en verliesbegeleider en dit voelt heel goed en passend. Het is fijn om andere te kunnen laten delen in de kennis en ervaringen die ik zelf heb opgedaan. Je geeft een ander heel veel, maar krijgt er zeker zoveel voor terug.