Praten over verlies

Weer bereikbaar van 16:00 tot 22:00

Chat is offline

Renate (39) vrijwilliger

Vaak wordt mij gevraagd: “Kun je daar allemaal tegen? Word je daar niet heel erg somber van? Ik zou het echt niet kunnen hoor!”

Ik heb altijd iets gehad met het beroep van uitvaartverzorger. Mooi en dankbaar werk, waarbij je nabestaanden mag bijstaan bij het afscheid van een dierbare. Ik deed er niets  mee. Het laatste jaar is daar verandering in gekomen. Ik ben een eigen bedrijfje gestart en vrijwilligster geworden bij Praten over Verlies.

Een maand geleden is mijn schoonmoeder overleden. Tijdens mijn intervisie met andere vrijwilligers van Praten over Verlies vroeg een collega me of ik het nu anders zag, omdat ik nu zelf een verlies van zo dichtbij heb meegemaakt.

Mijn schoonmoeder heeft jaren gevochten tegen een nare ziekte en was moe. Met behulp van de uitvaartverzorger en mijn ervaring bij Praten over Verlies hebben we het gevoel dat we door een mooi afscheid deze periode goed hebben afgesloten. Nu komt het rouwproces wat door de ‘goede’ afsluiting gemakkelijker moet gaan.

Mijn diensten voor Praten over Verlies ben ik blijven draaien in deze periode. Ik heb mooie gesprekken gevoerd op de avond na haar overlijden. De chatdiensten en mijn afscheidsfotografie geven mij veel voldoening. Ik ben alleen nog maar meer in gaan zien hoe belangrijk het is om deze laatste periode goed en mooi af te sluiten. En dat het fijn is dat je je verhaal bij de vrijwilligers van Praten over Verlies anoniem kan en mag vertellen.  Mooi dat dit alles tegenwoordig aandacht krijgt en afscheid nemen en rouwen  mag zoals je zelf wilt.

Dus het antwoord wat ik geef op zulke vragen en opmerkingen is voor mij: Mijn passie ligt bij het helpen om het verlies draaglijker te maken voor de dierbaren van de overledenen. Ik krijg er energie van. Dit is mijn ‘missie’!