Praten over verlies

Weer bereikbaar van 16:00 tot 22:00

Chat is offline

Chantal (28) verliest twee zoontjes

Het leek zo mooi

Ik ben Chantal, getrouwd met de man van mijn dromen, en samen hebben we drie kindjes. Klinkt heel mooi, maar helaas dat is het niet.

In 2012 raakte ik zwanger van ons eerste kindje. Totaal onverwachts! De kans was namelijk klein dat ik zwanger zou worden, vanwege veel buikpijnklachten. Ik stopte met pil, en binnen maand bleek ik al zwanger. Toen ik 12 weken was, leek alles goed tot ze op de echo zagen dat het hartje van ons zoontje groot leek voor dit termijn.

Spanning

Vanaf dat moment kwamen we in het WKZ en kregen we elke week een echo van het hartje van ons kindje. Met 30 weken zwangerschap hoorde we dat Kyano, het niet zou redden buiten mijn buik. De hartafwijking was te ernstig. Hij bleek omgedraaide hartkamers te hebben, geen hartkleppen en een niet functionerende aorta.

Kyano overleed 11 minuten na de geboorte op 13-8-2013. Hij was zo perfect en zo mooi, maar we moesten verder zonder hem.

Nieuwe zwangerschappen

Vijf maanden na Kyano bleek ik zwanger te zijn. Midden in een rouwproces. Dwars door de voorbehoedsmiddelen heen. Een meisje. Ik was bang maar toch zweefde ik door de zwangerschap heen. Op 6-9-2014 werd onze dochter Liv geboren. Gezond en wel, gelukkig. We waren zo trots , we hadden ons eigen zonnetje in huis.

Toch bleef de wens aanwezig, om twee kindjes in huis te hebben. En toen bleek ik in augustus 2017 zwanger te zijn.  Een jongetje, wat leuk en mooi zei iedereen… behalve ik, want toen werd ik bang. Ik voelde dat het fout zou gaan. Ondanks alle goeie echo’s en groeiende buik, hield ik dat bange gevoel.

Op kerstavond voelde ik hem niet bewegen. Ik ging even douchen en ja hoor, ik voelde hem… één trapje en toen bleef het stil.  Eerste kerstdag zijn we naar het ziekenhuis gegaan en daar zag ik een echo en werd met vier woorden mijn angst bevestigd: “Er is geen hartslag…”

Weer een verlies, weer een afscheid

Mijn mooie Mylan is overleden met 25 weken zwangerschap. Ik ben 26 dec 2017 ingeleid en beviel op 27-12-2017 om 01:27 van Mylan. Zijn navelstreng zat twee keer om zijn nekje. We wachten momenteel nog op de uitslagen van de obductie en andere onderzoeken omdat we zeker willen zijn dat het niet iets genetisch is.

Één keer meemaken ik zwaar, maar dit is heftig, moeilijk en zo onwerkelijk.

Praten over Verlies

Praten over mijn verlies is belangrijk voor mij om door te gaan. Om voor de buitenwereld te laten zien dat ik een mama ben van drie kinderen.  Iedereen ziet alleen mijn dochter Liv, maar in huis hebben we er drie.

Twee urntjes op ons dressoir.

Het praten over mijn jongens helpt me verder, om verder te gaan met mijn leven , met de jongens dicht bij me. Het is zwaar maar ik ga door, want dat is ook wat mijn jongens zouden willen, en wat ook mijn meisje wilt.

– Liefs Chantal

Verlies twee zoontjes